بسمه تعالی
زندگی نامه مختصر سید حسین عالمی بلخی
حیات خصوصی
سیدحسین عالمی بلخی ولد سیدمیرآقادرحمل سال 1335 در ییلاق ولسوالی چهارکنت ولایت بلخ متولدشده،ودارای تذکره نمبر2صفحه106جلد5 ازولسوالی متذکره است. خواندن ونوشتن رانزد ملای ده فراگرفته،درسال 1354 ازدواج کرده وهفت اولاد؛ پنج پسر و دو دختر دارد.وی چهارباربه حج بیت الله شریف، مشرف گردیده وسفرهای متعددی، درکشورهای آسیایی،اروپایی،آفریقایی وآمریکایی داشته است
حیات علمی
سید حسین عالمی بلخی در سال 1351، نخست در مدرسه دینیه سلطانیه مزارشریف، سپس در مدرسه چهارکنت وپس ازآن مدرسه آیتالله بحرالعلوم درمزارشریف مشغول آموختن علوم دینیه گردید. تا سال 1357 ادبیات عرب (صرف و نحو)، منطق، فلسفه اسلامی، فقه و اصول فقه را تا جلد اول کفایت الاصول فرا گرفته و در همان مدرسه مشغول تدریس شده است. در سال 1357 به خدمت عسکری فرا خوانده شد،اما با کامیابی در امتحان مدرسی در محکمه ولایت بلخ، ازخدمت عسکری معاف گردید.
در سال 1360 به جمهوری اسلامی ایران رفته باامتحان ازجلداول کفایت الاصول جهت ادامه تحصیل در حوزه علمیه مشهدپذیرفته شد. پس ازآموختن جلد دوم کفایت الاصول سه سال در حوزه«علمیه مشهد» درسهای خارج فقه و اصول را ادامه داد. ایشان در سال 1363 به حوزه«علمیه قم»منتقل شد و چهار سال دوره خارج فقه را به صورت تخصصی در رشته «مبانی فقهی حکومت اسلامی» نزد آیتالله العظمی حسین علی منتظری درحد دکترا خوانده و دروس«خارج اصول»را نزد آیتالله العظمی محمد فاضل لنکرانی تلمذ نمود.
دراین سالهاباهدف فعال نگاهداشتن مدارس دینی درداخل کشور،درچوکات تشکیلات«شورای نظارت برمدارس دینی» همراه باعلمای طرازاول کشور،فعالیت مستمرداشت.
کتاب «افغانستان کانون مقاومت علیه اشغالگران»وکتاب«راه ما» به قلم وی و کتاب «شورای ائتلاف افغانستان» به قلم وی و جمعی از نویسندهگان و صدها مقاله از وی در موضوعات سیاسی، اخلاقی و حقوقی در جراید به چاپ رسیده است.
عالمی بلخی قوانین اساسی گذشته افغانستان را از (1301 ـ 1366) به صورت دقیق مطالعه و تحت عنوان «پسمنظر تاریخی قانون اساسی در افغانستان» نقد کرده و این اثر به زبانهای دری و انگلیسی به جاپ رسیده است. همچنان با تشکیل کمیسیون تسوید قانون اساسی «طرح پیشنهادی قانون اساسی» مصوب1382 را در 149 ماده تدوین و به کمیسیون تسویدقانون اساسی تحویل داد و مورد استفاده کمیسیون، قرارگرفت.
حیات سیاسی
سیدحسین عالمی بلخی پس از کودتای 7 ثور 1357 مبارزات سیاسی را در دفاع از ارزشهای دینی و استقلال افغانستان آغاز ویکی از سازمان دهندهگان اعتصابات بازارهای شهر مزارشریف و شهرهای شمالی کشور علیه رژیم ترهکی بوده ، در سال 1359 با جمعی از همکاران «سازمان فدائیان اسلام» را بنیانگذاری کرده است.
سال 1361 با روحیه وحدتطلبی همراه با چهار تشکیلات سیاسی دیگر شامل اسلام مکتب توحید، روحانیت و جوان افغانستان، جنبش اسلامی مستضعفین افغانستان و فدائیان امت مسلمان افغانستان، «جبهه متحد انقلاب اسلامی افغانستان» را تشکیل داده ضمن اینکه عضوشورامرکزی این تشکیلات بود،به حیث رییس امور فرهنگی، مبادرت به انتشار«مجله سنگرانقلاب» نمود.
با شدت گرفتن جنگ های داخلی میان مجاهدین، همراه تعدادی ازعلمای بزرگ وبرخی از رهبران احزاب شیعی به همه مناطق مجاهدین شیعه سفرکردودراین جبهات صلح برقرارگردید.
در سال 1366 همراه با هفت تشکیلات سیاسی دیگر«شورای ائتلاف اسلامی افغانستان» (ائتلاف هشتگانه) را به وجودآورد و وی به عنوان اولین« رییس و سخنگوی» این ائتلاف انتخاب گردید.
پس ازتشکیل«حزب وحدت اسلامی افغانستان»ازاحزاب عضوائتلاف،به حیث عضوشورای مرکزی حزب، سمتهای منشی اول کمیسیون سیاسی وریاست فرهنگی این حزب درخارج ازکشور را به عهده داشت.
سال 1371 باسقوط دولت نجیب واردکابل شد وازسوی شورای مرکزی به حیث معاون شورای تصمیمگیری ورییس امورفرهنگی حزب وحدت اسلامی در کابل توظیف گردید. با شروع جنگهای داخلی بین احزاب جهادی تلاشهایی را برای جلوگیری ازدرگیری های داخلی انجام داد اماموفق نگردید.ولی برای اعلام مخالفت باجنگ های داخلی بین احزاب اسلامی، کابل را ترک کردوبه خارج ازکشوررفت.
سال 1373 در جریان انتخابات داخلی حزب وحدت اسلامی افغانستان به کابل بازگشت و به حیث معاون اول حزب انتخاب گردید. با انشعاب حزب وحدت اسلامی افغانستان، به حیث رییس شورای مرکزی یک جناح حزب وحدت اسلامی افغانستان ایفای وظیفه میکرد.
سال 1373 با تشکیل«شورای عالی رهبری دولت اسلامی افغانستان» به حیث عضو این شورا برگزیده شد. ازسال 1374 الی سقوط کابل به دست طالبان(میزان1375)به حیث«وزیرتجارت»ایفای وظیفه نموده است.
در دوران مقاومت نیز به حیث عضو شورای رهبری«جبهه متحداسلامی برای نجات افغانستان« مسئولیت اداره جبهه مقاومت در بلخاب را به عهده گرفت و تا سقوط طالبان در بلخاب مقاومت کرد.
پس ازانفجاربرجهای تجارت جهانی آمریکادر11سپتامبر2001وی ازمخالفین حضورنیروهای نظامی خارجی درافغانستان بود،لذادر«اجلاس بن» ازعضویت درکابینه کنارگذاشته شد.
پس از انتقال قدرت به حامدکرزی دراول جدی سال1380که اونیزیکی ازانتقال دهندگات قدرت بود، مؤسسه فرهنگی، انتشاراتی و خیریه رسول اکرم(ص) (مفاخر) را که در سال 1372 با جمعی از همکاران بنیاد گذاشته بود، در کابل مجددا فعال کرد. ضمن فعالیتهای فرهنگی _آموزشی،پس ازلویه جرگه اضطراری درسنبله سال1381 دور دوم انتشار«هفتهنامه راه نجات»را درکابل آغاز نمود وبه حیث مدیرمسئول آن مشغول به فعالیت گردید.درجوزای سال1384هفته نامه راتبدیل به روزنامه نمود که انتشار« روزنامه راه نجات» تاکنون ادامه دارد و وی صاحب امتیازآن می باشد.
سال 1381 «شورای علمای شیعه افغانستان» را همراه جمعی از بزرگان علما تأسیس و به حیث« رییس دارالانشای شورای علما»مشغول انجام وظیفه گردید وی همچنان عضو شورای مرکزی«شورای علمای سرتاسری افغانستان» وازمئوسسین« شورای اخوت اسلامی» میباشد.
در انتخابات ریاست جمهوری جمهوری اسلامی افغانستان که در 18 میزان 1383 برگزار گردید به حیث«معاون رییس جمهور» به ریاست محمد یونس قانونی کاندید شد. در همین سال همراه با تعدادی از همکاران«حزب افغانستان نوین» را تأسیس کردوهمچنان«جبهه تفاهم ملی» رابنیان گزاری نمود.
در انتخابات پارلمانی سال 1384 ازکابل کاندیداشد وبه حیث«عضو ولسی جرگه» با رأی مردم کابل انتخاب گردید و تاکنون دراین سمت ایفای وظیفه می نماید.ازآغازکارپارلمان، ازعضویت حزب افغانستان نوین مستعفی شده وفعلادرهیچ حزب سیاسی عضویت ندارد.
ومن الله التوفیق